19 Haziran 2017 Pazartesi

Dörtbin Hadîs-i Şerifin Özü




İmam Ebû Davud (rh), beş yüz bin hadîs-i şerîfi hafızasına nakşetmiş idi. Bunlardan seçtiği dört bin sekiz yüz hadîs-i şerîf ile "Sünen-i Ebî Dâvud" denilen meşhur kitabını meydana getirmiştir.

Bu kitap bilhassa islâm fıkhına dâir hükümler için pek muteber bir kaynaktır. Ebû Davud, bu kitabını imam Ahmed ibn-i Hanbel'e göstermiş, o büyük müctehid bu kitabı çok güzel bulmuştur.


Bu kitap "Kütüb-i Sitte'nin" üçüncüsü sayılmaktadır.

Ebû Davud hazretleri demiştir ki: "Ben bu kitabımda dört bin sekiz yüz hadîs-i şerîf topladım. İnsana dîni için bunlardan şu dört hadîs-i şerîf yeter:


1- Amellerin hükümleri, kıymetleri niyetlere göredir.

2- Kişinin kendisine fayda vermeyecek şeyleri terk etmesi, İslamiyetinin güzelliğindendir.

3- Bir mü'min, kendi nefsi için isteyip hoşlandığı şeyi kardeşi için de isteyip hoşnut olmadıkça hakkı ile mü'min olamaz.

4- Helâl de açıktır, haram da açıktır. Bunların arasında ise birtakım şüpheli şeyler vardır. Harama düşmemek için bu şüpheli şeylerden de sakınmak lâzımdır. (Hukuku îslamiye c.1, s.354)




Güzel Ahlak

Fazilet Neşriyat



2 yorum: