7 Eylül 2016 Çarşamba

Sohbetlerinde




Sohbetlerinin çoğu sükût ile geçerdi. Sohbetlerinde bir müslüman gıybet edilmez, kimsenin ayıbı zikir olunmazdı. Talebeleri onların oldukları yerde, gayet edep ve huşu ile otururlardı.

Temkîn ve istikrarları o derece idi ki, bu kadar yüksek hallere sâhib oldukları halde, onlarda bir değişme eseri görülmezdi. Coşma, bağırma, hatta yüksek sesle (ah!) bile söyledikleri görülmezdi. İki sene yanlarında, huzurlarında bulunduğum halde, üç dört defa gözyaşlarının temiz yüzlerine indiğini gördüm.



Berekât (İmam-ı Rabbani Ve Yolundakiler)
Muhammed Hâşim Kişmî

Furkan Yayınları




2 yorum: