19 Ağustos 2016 Cuma

Tevazu



Tevâzu; insanın rastladığı herkesi kendinden üstün görmesi, o kimsenin Allahü Teala katında benden hayırlı, derecesi benden yüksek olabilir demesidir.

Karşılaştığı kimse küçük ise, Allahü Teala'ya âsi olmadı, bense isyan ettim, şüphesiz o benden iyidir demelidir.

Karşılaştığı yaşlı ise, benden önce ve daha çok ibadet etmiştir, benden iyidir demelidir.

Âlimle karşılaşırsa, benim erişemediğim makama erişti, benim kavuşamadığım şeye kavuştu, benim bilmediğimi bildi, yaptıklarını ilim ile yaptı, bu da benden iyidir demeli.

Rastladığı cahil ise, Allahü Teala'ya cahil olduğu için isyan etti, ben ise bile bile isyan ediyorum, onun sonunun ne olacağını ve benim âkıbetimin nasıl olacağını bilmiyorum demelidir.

Kafirle karşılaşırsa, bir gün müslüman olur da, sonu hayırlı amel üzere olur. Benim ise kötülük, küfür yapıp, fena amelle gitmem olabilir demelidir.




Gunye'tüt Tâlibin
Seyyid Abdülkâdiri Geylani

Çelik Yayınları





4 yorum:

  1. Kaçımız bunların bir tanesini yapıyoruz ki sonrada Ben ama tevazu gösteriyorum. Al işte açık açık yazmış Bunlar tevazu ise bizim tevazu dediklerimiz mazallah Hepimiz çok bilmişiz çok Şuandaki devirle alakası yok Tevazunun ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet malesef. Zaten günümüzde hangi kelime aslında olması gerektiği manada kullanılıyor ki.

      Sil
  2. Yazıyı okurken bir arkadaşımı hatırladım tıpkı böyle konuşur ama insanlar ona deli der.😢

    YanıtlaSil