1 Ağustos 2016 Pazartesi

Bir Misal




Bir insan bir yere otursa ve önünde de tıka basa altın dolu bir zembil bulunsa ve "Bir fakire bir gümüş verene bir altın vereceğim" dese, bunu duyan herkes ellerindeki gümüşleri fakirlere vermek için birbirleri ile yarışmazlar mı? Oysa aynı kişi bir fakire gümüş lira verene bir yıl sonra bir altın lira vereceğini söylese onun bu va'dine pek az kişi alaka gösterir. Bunun nedeni adamın sözüne pek güvenmemeleridir. Tam güvenmiş olsalardı, aynı şeyi hepsi yapardı.

Bu örneği şunun için veriyoruz: İmanı kemal noktasına varmış kişi, Şeriat sahibinin, ister şimdi, ister gelecekle alakalı olsun verdiği her haberi aynı değerde görür ve buna göre davranır. İşte manen büyük mesafe alanlarla geride kalanların, ilerleme ve geri kalmalarında püf nokta bu inceliktir. En iyisini Allah bilir.



Tenbihü'l Muğterrîn
(Selef-i Sâlihînin Evliyâullahın Yüce Ahlâkı Hikmetli Sözleri)

İmam Abdülvehhab Şârânî
Bedir Yayınevi



2 yorum:

  1. ah ah nerdeeee bu güven günümüze kimse kimseye güvenmiyor, kimse devlete güvenmiyor, devlet kimseye güvenmiyor yaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Allah'tan (c.c) başka kimseye güvendiğimi söyleyemem ben de.

      Sil