3 Ağustos 2016 Çarşamba

Âyet





Şeyhime şu âyetin delâlet ettiği mânayı sordum:

«Allah onlara kusursuz bir çocuk verince, kendilerine verdiği şey hakkında Allah'a ortaklar koştular. Allah, onların ortak koştukları şeylerden yücedir..» (A'raf 190)

Efendim, dedim, Âdem Peygamber Allah'ın nebisi ve sevgilisidir. Nasıl olur da Allah'a ortak koşar?

Şeyhim (Allah kendisinden razı olsun) cevap verdi: — Bu, çocukların yaptıklarıyla babaların kınanmasıdır. Çocuklar neye benzer, bilir misin? Bir adam düşünün ki onun bir bahçesi vardır, o bahçede meyveler ve sebzeler bulunuyor. Zeyd'in çocukları gelip o bahçeyi bozdular ve içindeki meyveleri aldılar. Bunun üzerine bahçe sahibi kalkıp Zeyd'in yanına gelip çocuklarının yapmış olduğu tahribattan dolayı onunla tartıştı ve onu kınamaya, yermeye başladı: Bahçemi alt-üst ettiniz, meyvelerini alıp götürdünüz ve şöyle şöyle yaptınız... İşte yukarıda bahsedilen Âdem hikâyesi de buna benzer.




El İbrîz
Eş-Şeyh Abdülaziz Debbağ Hazretleri

Demir Kitabevi



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder