26 Nisan 2016 Salı

Muavvize Sureleri



Aişe (R) şöyle demiştir: Rasûlullah (S) bir rahatsızlık duyduğu zaman kendi üzerine Muavvize (*)(=Sığındırıcı) sûrelerini okur, nefes ederdi. Hastalığı şiddetlendiği zaman O'na ben okur ve O'nun elinin bereketini ümîd ederek, kendi eliyle O'na mesh ederdim.


Âişe (R) şöyle demiştir: Peygamber (S) her gece yatağına geldiği zaman iki elini birleştirir, sonra bunlara nefes ederdi. Şöyle ki: İki eline "Kulhuve'llâhu ahad", "Kul eûzu bi-Rabbil-felâk" ve "Kul eûzu bi Rabbi'n-nâs" sûrelerini okur (ellerine nefes eder), sonra bunlarla vücûdundan yetişebildiği yerlere sıvazlardı. Elleriyle sıvazlamaya başı ve yüzü üzerinden başlar, vücûdunun ön kısmını da sıvazlardı. Bu okuyup nefes ederek vücûdunu meshetmeyi üç defa tekrarlardı.




(*) Kur'ân-ı Kerîm'de "Kul eûzu bi-Rabbil-felâk", "Kul eûzu bi-Rabbin-nâs" Sûrelerine "Muavvizetâni" yâni "iki sığındırıcı sûre" denir. Bu hadîste cemi' sigâsıyle geldiğine ve Arabça'da cemi' en az üç sayısına denildiğine göre, "Kul huvellâhu ahad" Sûresi de bu vasfa katılmıştır. Rasûlullah dâima bu üç sûre ile taavvüz eder, Allah'a sığınırdı. Rasûlullah bu sığınma dualarını yalnız hastalanıp rahatsızlandığı zamanlarda değil, her akşam yatağına yatarken de okurdu.



Sahîh-i Buhârî Ve Tercemesi

Ötüken




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder