10 Şubat 2016 Çarşamba

Tevazu



"Kitab-ı Bağiyyetü't-Talib" eserinin sahibi Ebu'l-Hasan Kurtubî Hazretleri de şunu anlatmıştır:

Ebu Muhammed bin Abdullah yağmurlu bir günde gitmekteyken bir köpeğe rastladı. Onun geçmesi için duvara dayanarak yol verdi ve epeyce bekledi.  Köpek kendisine doğru yaklaşmaya başlayınca, durduğu yerden ayrılıp yolun çamurlu olan karşı tarafına geçerek düzgün taraftan yol verdi. Yanına gelince üzerinin çamurlanmış olduğunu gördüm. Elbisesinin kirlenmiş olmasından dolayı üzüldüm. Neden böyle yapıp kendisini çamurların içine attığını sordum. Şöyle cevap verdi:

"Bu köpeği yolun çamurlu tarafında bırakıp temiz düzgün yolu kendime ayırdığımda hemen büyük bir günah işlediğim aklıma geldi. Köpek Cenab-ı Hakk'a karşı mükellef olmadığı için günahsızdı. Benden fazla saygı gösterilmeye layıktı. Yolun iyi tarafını ona bırakmaya mecbur oldum. Eğer beni af ve mağfiret etmezse benden daha hayırlı olan bir mahlûka önce nefsimi tercihten ötürü Allah'ın gazabından korkuyorum."



Hikem-i Atâiyye Şerhi
Kastamonulu Seyyid Hafız Ahmed Mahir

Sufi Kitap


2 yorum:

  1. böyle ince düşünceler yok değil mi artık yaaa.

    YanıtlaSil
  2. Tevazu göstermek için nefsi epey törpülemek lazım.

    YanıtlaSil