27 Şubat 2011 Pazar

Uhud'dan Alınacak Ders




Bu mağlubiyet, Müslümanlar hakkında bir büyük belâ ve mûsibet olduğu hâlde, İslam askerlerine Allah tarafından mânevi bir terbiyeydi. Zîrâ askerlerin hiçbir kumandanın işine karışması câiz değil iken, İslâm askerleri Resul-i Ekrem'in görüş ve tedbirine karıştılar. Resul-i Ekrem, Medine-i Münevvere'de durup da müdâfaa cengi etmek niyetinde iken onu meydan muhârebesi etmeğe mecbur ettiler.

Her ne ise bu hataları affolundu. Resul-i Ekrem düşmana karşı vardı ve Uhud Dağı'na arka verdi. Düşmanın süvârisine mukâbil süvârisi yok iken, İslam askerini öyle bir yerleştirdi ki süvârînin hücûm edebileceği yalnız sol kanatta bir mevki kalıp onu da okçular ile kapattı. Müslümanlara nisbetle düşmanın kuvveti kat kat ziyâde iken, düşman ordusunu mağlup ve perişan etti.

Ne fayda ki okçuların çoğu yağma sevdâsıyla muhafazasına memur oldukları mevkîyi bırakıp dağıldılar ve böyle bir büyük bozgunluğa sebep oldular. Askerlik, âmirin emrine itâatten ibâret olup, kendi fikirlerine uyan askerlerin böyle büyük fenâlıklara sebep olageldikleri tecrübe ile sâbittir. İşte muharebe vaktinde mevkîyi terk etmenin ne büyük hata olduğu bundan bilinir.

Resul-i Ekrem şehidleri defnettikten sonra mübârek yüzü yaralı ve kalbi mahzûn olarak Ashab-ı Kiramıyla beraber Uhud'dan kalkıp Medine'ye geldi. Şehidlerin evlatları, aileleri ve akrabaları ağladıkça münâfıklar memnûn oluyordu. Müslümanların bu mağlubiyeti üzerine Yahûdi taifesi de şımardı. Hâsılı İslam dininin dost ve düşmanı ayrıldı ve sahîh Müslüman olanlar seçildi.





Kısas-ı Enbiyâ Ve Tevârih-i Hulefa'dan
Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) Hayatı
Ahmed Cevdet Paşa

Çamlıca 




1 yorum:

  1. uhud müminlere kanlı bir ders olmuştur ne yazık ki.... ama böylesi hayırlı olmasa, rabbim nasip etmezdi bu yenilgiyi... Allah bu savaşta ve diğer tüm savaşlara katılıp, islam uğruna şehit olmuş müminlerin ruhunu şad etsin...

    YanıtlaSil